Muzyczna mantra

Siedzę tak i słucham muzyki. Żeby nie tylko słuchać,poczytałam zaległe notki dwóch blogerowych druhów.  I dalej siedzę. I w głowie mam nagle taką myśl"o boże,o boże,o boże...tak mi się dobrze słucha tej spokojnej muzyki,zapomniałam,że mi tak cholernie zimno,ale przecież mam tyle roboty na studia,a zaraz trzeba iść do lekarza i znów nic nie zrobiłam,ale...o boże,o boże,o boże...naprawdę dobrze mi,choć z powrotem zimno"

Mam piec. I gdybym nie bała się, że coś wysadzę, napaliłabym sobie sama już dziś. Tak to czekać mam do wieczora aż przyjdzie tata A. i jeszcze raz wszystko pokaże dla pewności, że nic nie pomylimy, a właściwie nie pomylę,bo Anki nie było wczoraj  i nie będzie dziś przy tym.
Więc sobie siedzę z goraczką i a propos tematu ciała,chorobowymi wydzielinami wydalanymi nosem i buzią jeno i jest mi zimno, a jednak przyjemnie. Bo muzyka jest taka ciepła i spokojna:

http://www.youtube.com/watch?v=uBrmZAFE8R0

http://www.youtube.com/watch?v=AEzRXjg1rYE

jak taka na przykład muzyka leci to człowiekowi jest lepiej na sercu.

I miałam cudną wigilię ostatnio z piosenkami z dzieciństwa,za co dziękuję tym,co byli obecni;*
Jak na złość trzy inne wigilie się nie odbedą. To znaczy,jedna nie odbędzie się, bo mamy nockę w pracy zamiast wspólnej wigilii,a pozostałe dwie są w czasie tej nocki,więc ja tam nie pójdę. To dość...zabawne. Wybrali wszyscy akurat środę.
Dobrze, że domowa będzie.;D

I nic więcej rzec nie chcę,bo i po co?Lekarz wzywa.